Afgelopen zaterdag ben ik naar de Koninklijke Luchtmachtdagen op Volkel geweest samen met vriendinnetje Patries en haar vriend Manfred.

Er viel genoeg te zien en te doen, maar wij gingen voor het spectakel in de lucht (en het bijbehorende kabaal)

Een F16 piloot verwoorde heel mooi het gevoel… "Dit is het mooiste en het lekkerste dat je met je kleding aan kunt doen". En ik kan me daar heel goed iets bij voorstellen, aangezien ik zelf ook jaren lang een droom heb gehad om in het leger te gaan. Mijn lengte gooide helaas roet in het eten, dus moet ik het doen met dit soort evenementen. Vandaar dat ik het ook niet kon laten om even in zo’n stoere bak te kruipen. Hoezo "Toys for Boys" ..

Natuurlijk had ik m’n camera mee en heb ik me flink uit kunnen leven, want wat viel er een hoop te zien in de lucht…. Ik kwam met meer dan 1000 foto’s thuis, dus ik heb nog wat te doen .

Hieronder alvast even een kleine selectie…

Boeing Ch-470 Chinook met in de achtergrond een Boeing AH-640 Apache

Eurocopter AS.532U2 Cougar MK.II

F16

MIG-29

F16

De Britse Avro Vulcan met in zijn kielzog eenTyphoon en een F 16

F 16

Stuntteam

Vuurwerk op het eind….

Enkele weken geleden kreeg ik een enveloppe in de bus met daarin een uitnodiging om als donateur eens een kijkje achter de schermen van Stichting Aap te komen nemen.

Vandaag was het zover en ben ik met vriendin Aliene naar Almere gereden waar we eerst een uitleg en een filmpje te zien kregen over hoe de stichting te werk gaat, uit wat voor embarmelijke omstandigheden ze de dieren soms moeten redden en vooral wat er met alle donaties gebeurt…

Na het filmpje kregen we een rondleiding door het opvangcentrum met o.a uitleg over de voeding, het carantainegebeuren en het rehabiliteren/opvangen/socialiseren van de Apen (en ook enkele andere soorten zoogdieren zoals prairyhondjes, wasberen enz)

Het gedeelte waar de Apen zaten die nog maar net in de opvang zaten en weer helemaal opgevoed moesten worden tot dier/aap, al dan niet in groepsverband was nog het meest indrukwekkend om te zien…

En dan te bedenken dat deze arme stakkers een lang en lijdzaamleven aan de ketting, in de kooi, als proefdier of als attractie hebben gediend…

Het heeft veel tijd nodig om zo’n dier dat zoveel ellende heeft meegemaakt weer terug naar z’n roots te brengen. Lichamelijk zijn ze vaak wel snel hersteld, maar geestelijk is de pijn niet zomaar verdwenen en dat was aan sommige koppies wel te zien…

Na verloop van tijd worden de dieren zo goed mogelijk op natuurlijke wijze in een goede omgeving geplaatst, soms in natuurreservaten, soms in dierenparken (door heel europa) waar ze weer kunnen socialiseren en gewoon aap mogen zijn.

Als er geen plaats voor ze is mogen ze bij de stichting blijven waar speciaal ingerichte "eilandjes" voor de apen zijn gemaakt waar ze met soortgenootjes in alle rust en gezondheid hun leventje mogen leiden…

En dat gaat de meesten gelukkig heel goed af….

Wist je trouwens dat de stichting heel erg blij is met oude inktcardridges en mobiele telefoons en dat je ook je airmiles kunt doneren aan ze?

Meer info: www.aap.nl

Het zit er weer op, het weekendje Pinkpop waar ik samen met m’n buuf ben geweest.

We hadden alleen kaartjes voor de maandag, maar om de drukte voor te zijn, zijn we zondagochtend al vertrokken met onze tent, wc-papier, koelbox vol bier en wodka en een goed humeur richting Landgraaf (Limburg). We hadden een mooi plekje op een gezellige boeren camping in de buurt van het Pinkpop terrein. We hadden zondags nog wilde plannen om e.e.a. te gaan fotograferen in de buurt van Landgraaf (kastelen en Abdijen zat in de buurt) Maar nadat we ‘s middags onze tent hadden opgezet, hebben we niet veel meer gedaan dan bakken in de zon die volop scheen. Al genietend van een biertje/wodka en wat snaaierij

Zon, muziek, gezelligheid en veel lekker eten en drinken, wat wil een mens nog meer

Maandag waren we om 10 uur al op het pinkpop terrein en hebben we de hele dag doorgebracht op ons kleedje in de brandende zon tussen ruim 60.000 andere mensen en zijn we uit ons dak gegaan op de muziek van o.a. the Gastlight Anthem, Novastar, Amy Mac Donald, Franz Ferdinand, Anouk en Snow Patrol…

(ff schuilen voor dat ene verdwaalde regenbuitje waar we na al die zon, heel blij mee waren)

Van begin tot het einde was het 1 groot feest.

Maandag hebben we nog lekker liggen bakken bij onze tent en rond een uurtje of 3 was het helaas al weer tijd om richting huis te gaan…

Volgend jaar zijn we weer van de partij

Afgelopen donderdag (Hemelvaartsdag) ben ik samen met m’n buuf naar Axel (Zeeland) geweest om daar een fotografieworkshop met Roofvogels te volgen. Nadat we de nodige instructies hadden gekregen mochten we ‘s morgens een aantal roofvogels in aktie fotograferen…

Nadja, de Sakervalk

Buba, de Europese Oehoe

Kyran, de Hybride Valk

Na een heerlijke uitgebreide lunch mochten we ‘s middags de vogels van dichtbij fotograferen in het veld. Ze zaten allemaal lekker (al dan niet op een tak of plateautje) te genieten in het hoge gras van het zonnetje. Sommigen hadden een lekker hapje zoals muizen, duiven en zelfs een dode haas…

James, de Rode Wouw

Senna, de Lannervalk met duif

Noah, de Slechtvalk met duif

Tita, de Steenuil met muis

Harrie, de Europese Buizerd met haas

James, de Rode Wouw met muis

Biko, de Afrikaanse Oehoe roept om wat lekkers…

Het was een erg leuk en leerzaam dagje met leuke medecursisten (mocht zelfs van 1 van de heren een nikon 70-200 vr lens uitproberen waar ik nu helemaal verliefd op ben en die zeker op mijn aanschaflijstje komt te staan ) Maar ook de roofvogelbegeleiders en de fotograaf die de workshop gaf waren zeer geduldig en behulpzaam. Voor herhaling vatbaar dus….

Afgelopen vrijdag ben ik naar kasteel Doorwerth in Renkum geweest. Een mooi kasteel gelegen in een bosrijkgebied.

Helaas waren de weergoden mij niet gezind want het miezerde vrijwel aan 1 stuk door en het was flink bewolkt en daardoor eigenlijk te donker om in het bos zelf goed te kunnen fotograferen. Maar aangezien slecht weer niet bestaat voor een fotograaf heb ik m’n macrolens en flitser op m’n camera geschroeft en heb ik toch nog wel wat leuke foto’s kunnen maken….

Morgen ga ik met buuf een dagje roofvogels fotograferen in Axel (Zeeland) en hopelijk hebben we dan wel het weer mee, want dieren doen het op de foto toch nog altijd beter met een blauwe lucht en een klein zonnetje op de achtergrond

Het is alweer een maand geleden dat ik samen met nog 3 andere fotomaatjes naar Frankrijk ben geweest, maar beter laat dan nooit. Dus bij deze nog even een kort reisverslagje

1e paasdag ben ik in alle vroegte samen met Lisette, Lia en Aukje in een volgeladen auto naar Frankrijk geweest. Om precies te zijn in het gebied Picaridië, aan de Baie de Somme. Daar ligt een groot natuurpark (Parque Marquenterre Ornithologique) Hier leven allerlei verschillende vogelsoorten die je van redelijk dichtbij kunt fotograferen en/of benaderen. De weergoden waren ons goed gezind, het zonnetje deed z’n best en de temperatuur was aangenaam. Ook hadden we veel geluk bij het vinden van een Bed & Breakfast. Die we vonden in het plaatsje Rue dat op maar een paar kilometer van het park vandaan ligt…

Gedurende anderhalve dag hebben we ons prima vermaakt in het park en aan de kust. En hebben we al wandelend heel wat verschillende vogelsoorten gezien en gefotografeerd. Hieronder even een kleine selectie van de vogels die we hebben gezien (er waren nog veel meer soorten eenden, ganzen en zelfs een verdwaalde kraanvogel, maar dit vond ik zelf de mooiste foto’s ..

Ooievaar

Zwaan

Lepelaar

Tafeleend

Grauwe gans

Kokmeeuw

Kleine zilverreiger

We hebben ons prima vermaakt, mede doordat Picardië (en het park zelf) een mooi veelzijdig gebied is, dat vrij gemakkelijk te bereiken is (4 1/2 uur rijden) en waar veel te zien en te doen is als je van de natuur houdt, ook als je niet wilt fotograferen. Ik ga er zeker nog een keer naar terug…

Ruim 2 weken geleden ben ik met Aliene samen naar een heel klein, maar leuk dierenparkje in Beesd geweest (uilen en dierenpark de Paay)

In 1e instantie waren we daar om uilen te fotograferen, maar die zaten verstopt in hokken met heel fijn gaas er voor. Daar is geen lol aan, dus geen meneer de uil voor ons. Maar gelukkig waren er nog een aantal andere dieren te bewonderen.

Zoals deze kangaroemama met haar jong…

En een stel vosjes die ook ergens een nest met jongen hadden verstopt en druk bezig waren met voer (1 dagskuikens) zoeken en verstoppen…

Maar het meeste hebben wij ons vermaakt met een stel ooievaars dat naast het dierenpark een nest had en af en aan vloog op een paar meter van ons vandaan…

Op een gegeven moment kreeg de eigenaar van het park lucht van ons, aangezien we al een paar uur onder dat nest zaten te observeren en te fotograferen. Hij kwam een praatje maken en zei dat, als we echt de ooievaars van dichtbij wilde hebben, we ze dan moesten lokken met voer. Nou dat leek ons wel wat en we mochten even meelopen naar het privegedeelte om wat voer te pakken. Dat voer bleken dus ook 1-dagskuikens zijn. Slik!!! Ik, als dierenvriend, moest wel even slikken, maar volgens hem waren ze daar echt dol op en was het ook nog eens heel gezond en voedzaam voor ze. Dus we hebben toch maar een kommetje met wat kuikens meegenomen en die in een weiland verderop rond gestrooid. En inderdaad….. Nog geen paar seconden later kwam 1 van de ooievaars meteen uit het nest gevlogen en begon hij gretig alle kuikens naar binnen te schranzen (een stuk of 6)….

Daarna alles even wegspoelen met een slok water…

En weer snel terug naar het nest om samen het lekkers te verdelen en vervolgens voldaan uit te buiken…

tja, de een z’n dood, is de ander z’n brood…..

Het is al weer ff een paar weekjes rustig…

Tenminste hier op m’n log, maar dat komt omdat ik veel op pad geweest naar dierentuin de Paay en naar Frankrijk en heb dus ook veel foto’s heb gemaakt, deze keer stonden vogels als ooievaars en ganzen centraal. Die ben ik nu allemaal aan het uitwerken, en als dat gebeurd is dan krijgen jullie die hier zeker te zien…

Verder heeft een vriend van ons laatst een vogelhuis(je) voor ons getimmerd, echt een joekel van een ding (60×60 cm). Ik heb em inmiddels voorzien van een leuk hip kleurtje, al zeg ik het zelf.

Nu maar hopen dat de vogels mijn mening ook delen en er veel gebruik van zullen gaan maken….

Afgelopen vrijdag was het weer erg mooi weer. Nadat Aliene en ik ‘s morgens eerst met onze paardjes het bos in waren geweest begon het toch weer te kriebelen en dus zijn we weer samen met buuf Sammy naar de Millingerwaard gereden…

Dat wij niet de enige waren die het aangenaam warm vonden bleek wel toen we na enig zoekwerk de kudde paarden bij de waterkant (van de rivier) zagen staan. Daar zagen we ook dat onze vriend het hengstveulentje gezelschap heeft gekregen van een mooi merrieveulentje…

Sommige paarden lagen heerlijk in het water te rollen…

En het was erg leuk om te zien hoe ze daar van genoten…

Je zou toch bijna zelf ook een duik nemen?

Maar we moesten af en toe flink opletten, want de knolletjes hadden flink het voorjaar in hun bol en af en toe sloeg de boel op hol en zaten ze elkaar achterna…

Behalve deze dame… Zij stond duidelijk op knappen en kwam even bij ons staan om uit te puffen. Dat ze ook stiekem onze appels op at, die we hadden meegenomen voor onze lunch, is een detail. Maar dat mag ook wel als je zo’n dikke buik hebt, toch? …

Nadat we een paar uurtjes aan het water hadden gezeten en samen met de paardjes hadden genoten van het zonnetje was het helaas alweer tijd om richting auto te wandelen…

En onderweg kwamen we ook nog een bekende tegen…

Het hertje dat we de vorige keer samen met een moederkoe en kalf zagen grazen. En ook deze keer was dat weer het geval en stonden ze met z’n drietjes bij het water te grazen en te drinken. Geen twijfel mogelijk dat deze kleine man toch een hele apparte pleegfamilie heeft…

Dieren, het zijn net mensen …..

Poging 4….. om een logje te plaatsen (heerlijk als je internet explorer steeds blijft hangen, grrrr) Maar we beginnen vol goede moed gewoon weer opnieuw…

Vorige week zaterdag ben ik met Buuf Sammy en vriendin Aliene naar Natuurgebied de Millingerwaard geweest. Het zonnetje scheen en de vogeltjes floten, dus we hadden goede hoop wat (jonge) Konikspaarden en Galoway-Runderen te treffen daar…

Direct bij de ingang van het gebied stonden er al een paar zwarte harige dames ons op te wachten die wel even wilden poseren…

Na wat zoekwerk (het gebied is nogal ruig en veranderd met de week) zagen we ook een kudde Konikspaarden die, net als wij, ook aan het genieten waren van het warme voorjaarszonnetje…

Al snel ontdekten we dat er in de groep paarden ook een heel klein, lief manneke rond dartelde…

Niet alleen erg lief en schattig, maar ook nog eens heel nieuwsgierig naar wie of wat wij waren…

De kleine kwam lekker bij me liggen in het zonnetje. Helaas had ik op dat moment net m’n telelens op de camera zitten, dus kon ik zelf geen foto’s maken (Maar dat vond ik in dit geval niet erg, want hoe vaak maak je het mee om zo dicht bij een wild veulentje te mogen zijn??) maar Aliene was zo lief om deze foto van ons te maken

Even verderop was buuf Sam ook in haar nopjes. want vlak voor haar neus kwam er uit het niets een volwassen koe met kalf en een……(dam) hertje het bos uitgelopen. Aangezien het hertje steeds heel leuk met het kalf speelde en constant in de buurt van de koe bleef vermoeden we dat het hier om een adoptiehertje gaat

In ieder geval mochten we erg dicht bij het hert komen, zolang hij moederkoe maar in het zicht had…

Af en toe moesten we wel flink uitkijken als de paarden het ineens in hun bol kregen. Dan galopeerden ze voor, achter, naast en soms bijna over ons heen, wat dan ook wel weer leuke plaatjes opleverde…

Ook de kleine man kreeg af en toe de kolder in z’n kop en deed gezellig mee. Maar omdat hij nogal wankel op de beentjes stond, zag dat er niet echt stoer uit en lag ie meer op z’n snufferd dan dat ie rechtop stond…

Er stonden overal borden in het gebied met daarop de tekst dat je minimaal 20 meter afstand van de dieren moest houden. Wij probeerden ons daar wel aan te houden, maar de meeste paarden hadden daar lak aan en kwamen toch wel even bij ons snuffelen.

Zo ook het veulentje dat bij gebrek aan andere speelkameraadjes (hij was tot dan toe het enige veulentje in de kudde) toch regelmatig een knuffel bij ons kwam halen en steeds vrijer werd naar ons toe, door ons zelfs uit te dagen om te spelen of door boven op ons te gaan staan (de blauwe plekken zitten er nog steeds) en tegen ons aan te duwen als we hem geen aandacht gaven (dan ging ie in ons gezicht likken en onze petjes af pikken). Dat lijkt erg schattig, maar de kleine had al best veel kracht in z’n lijfje, dus we moesten hem soms echt letterlijk van ons af duwen om niet het onderspit te moeten delven…

Het was in ieder geval erg gezellig. En voor we het door hadden ging de zon al onder, dus moesten we in rap tempo terug richting auto voordat het te donker zou zijn om de weg terug te vinden….

Wordt zeker vervolgd…..